ئاوەز

هزر و هۆش.

زانیار

خاوەن زانست، هاوڕێی زانست.

باپێشک

بایەک کە پێش باران هەڵدەکا.

تابان

1. تابان وشەیەکی فارسییە واتە: بریسکەدار، بەورشە، رۆشناییدەر؛ 2. هەڵاتووی مانگ، خەرمانەی مانگ؛ 3. تاسەربان، تا سەروو. ئەم وشەیە و دەیان وشەی دیکەی فارسی لەناو شیعری شاعیرە کلاسیکەکانی کورددا هاتۆتە ناو ئەدەبیات و ئاخاوتنی کوردیی یەوە.

فرێزە

پەرێز، جێگەی کشتوکاڵێ کە دروێنە کرابێ.

ئەستیلان

کەڵەمشتێ، کەڵەمستێن، پشکیلان، گەمەیەکی دوو دەستەیی یە کە لایەک شتێک لە دەست یان باخەڵی یەکێک دەنێ، ئەو لاکەی دیکە بیبینێتەوە، دەیباتەوە.

کالمە

جۆرێ شمشێری کۆن کە لە شەڕی بەرانبەردا بەکار دەبرا.

لێزگە

1. ملەموورگ، متوموورووی بە (داو) ەوە کراو؛ 2. پەناگا.

لینا

کووپەی گەورەی جێگەی شەراو.

شەکرەسێو

سێوی شیرین، جۆرێک سێوی چکۆلەی شیرین.