باجەڵان
بەت گلا، بەت جلا، باجەڵان، نێوی هۆزێکی کوردە لە هەرێمی کرماشان، کە دەبنە دوو تیرە: (جەمەوەر و قازانلوو). هۆزی باجەڵان لە دەوروبەری قۆرەتوو و هەورێن و شێخان و قەسری شیرین و قازانییەی مەندەلی و ناوچەی دەرگەزێن و دەیژ و لەلای (قەزوێن) یش هەن. بۆ واتای وشەی باجەڵان بڕوانە وشەی کەڵوڕ لە بەشی کوڕان.
بەرشۆ
وشەیەکی هەورامییە واتە: هەستێ، رابێ، هەڵبێ. (دەنگو ئاوازەش بەرشۆ جە هەرماڵ). واتە دەنگ یان ئاوازی لە هەر ماڵێک هەستێ.
چارۆکە
چارهکه، کۆڵوانه، ئهو قوماشهی که ژنان بهسهر چانی دادهدهن.
دڵفڕێن
جوان و دڵگر، زهریف و لهبهردڵان.
تیلەسۆ
نێوی دەشتێکە لە ناوچەی کوردنشینی زەنگیلان لە ئازەربایجانی شەورەوی.
ئاماد
ئامهد، ئامات: 1. شاری شاران، گهورهشاری زهڕدهشتییهکان، گهورهشاری ناوچۆمان (بین النهرین)؛ 2. شاری هات و بهخت و شانس؛ 3. نێوی شاری دیاربهکر بووه 1500 ساڵ بهر لهدایکبوونی حهزرهتی عیسا؛ 4. ئامات، نێوی شاری ئامێدی بووه له 823ی بهر لهزایین؛ 5. نێوی شارێکه له نێوان سهردهشت و مهاباد. بڕوانه بۆ ئامێدی.
پەخشان
1. پەرش و بڵاو، (زوڵفی پەخش و پەخشانە)؛ 2. نووسراوەی بەرانبەر هۆنراوە.
تۆڵا
تۆڵاگەزۆ، شتی وردی وەکوو ئارد کە لێک دەنووسێ و رەق هەڵدێ.
تاراک
1. کەمە یان چەمەرەی دەف؛ 2. هەڵوەدا و دوورکەوتە.
پایەناز
1. پایەنداز، بەخێرهێنانی بەگەرموگوڕ، خۆشوبێش بە میوان گوتن؛ 2. لەبەر پێدا راخستن و پێشکەشکردن.