Boran

Kirêwe, Kirofe, Bayê tund ku berf û baranê di nav xwe de lûl dide û dibe cihekî din.

Haşiye

Qerax. Perawêzî kopeř. Qeraxa kaxezê.

Kalo

Ey mirovê pîr û kal. Pîro.

Debar

Hevhêz. Hevşan.

Mehabad

Peyva Mehabadê di çîroka Weys û Ramîn de navê kevn ê Nehawendê bûye ku digotnê Mahdînar. Bi kelhorî jî li cihê peyva “bajar” peyva “mah” bi kar dibirin, ku ereban peyva mah guherîne û kirine mahdîn û medîne. Di zimanê pehlewiya avestayî de jî gotine bajar “mah”. Herwiha gotine Nehawendê “Mah Besre”. Gotine Dînewer jî “Mah kûfê”. Mehabad an Mahabad navê pêxemberekî bûye ku berî Zerdeşt li xwar gola Urmiyê hatiye dinê. Peyva Mad jî li dewrana Sasaniyan bûye May û piştre bûye Mah.

Cêgir

Kesê di dema nebûna heval an hevkar an berpirsê xwe de cihê wî kesî digre.

Colane

Hêzûnke. Helork. Deydîk. Dêlekanê. Dardelekanê.

Perjîn

Perçîn. Şûreya dewra bax û bêstanan ku kelem (qelemên tûj) pê ve bin.

Dilbirîn

Kesê ku dilê wî bibirîn e. Dilê wî bikul û keser e.

Naske

Nazik û zirav.