Omêd
Umîd. Hêvî. Hîwa.
Ratib
Cîre. Mûçe. Ew kelûpelê ku nêçîrvan davêje pişta xwe. Dema ku pale hasila xwe (genim û ceh û ... hwd)didirûn, risq û xwarina ku ji malê bo wan tînin nav zeviyê, dibêjinê ratib.
Bûjan
Navê gundekî ye li Îlamê. Giyayek ku çilmisîbe lê cardin şîn bibe û werarê bike.
Ararat
Gurrî û peşqela agir. Mezin û pîroz. Heman çiyayê Agirî ye.
Zadîn
Mirovê pîr û kamil. Jîr û dunyadîtî (Jineke zadîn û kamil).
Berok
Bereya şer. Eniya şer.
Amûd
Hêlûn.
Bûkê
Bûk.
Meşîn
Geriyan. Meş bo xwenîşandanê jî tê bikaranîn.
Firîşk
Peşkê avê. Pirîşk. Hêvinê penîr. Şîlawk. Şîlavk.